Création 2026 de Erika Zueneli
Création chorégraphique contemporaine explorant l’éphémère et la métamorphose à travers danse, musique et performance.
Cinq interprètes et un acteur-musicien cherchent ensemble un élan qui ne retomberait jamais, une suspension qui esquiverait la fin. Animé d’un désir puissant de l’instant, Le Margherite compose, entre déviations et métamorphoses, une ode ludique et sensible à l’éphémère où l’inefficacité est brandie comme une résistance, une façon de déjouer la finitude.
Sur scène, s’esquisse alors un espace comme « sur le fil » : entre légèreté et intensité, leurs gestes et trajectoires oscillent entre la tentation d’un abîme – celui de nos actualités violentes, et de la consommation de nos vies – et la nécessité d’une suspension, pensée à la fois comme désir et recommencement.
Comme la marguerite à laquelle on arrache peu à peu ses pétales, iels jouent de cette intensité du hasard, affirmant ensemble et face à nous une poétique du hasard autant que de l’éternité. Désirer, aimer, faire et commencer deviennent alors les déclinaisons d’un seul et même geste, l’affirmation d’un mouvement vital qui n’a pas encore fini de s’écrire.
A lire > "Erika Zueneli fait danser les éphémères avec Le Margherite"
Een hedendaagse choreografie die het vluchtige en de metamorfose verkent door middel van dans, muziek en performance.
Vijf dansers en een acteur-muzikant zoeken samen naar een impuls die nooit zou wegvallen, een zweefmoment dat het einde zou ontwijken. Gedreven door een krachtig verlangen naar het moment, componeert Le Margherite, tussen omwegen en metamorfoses, een speelse en gevoelige ode aan het vergankelijke, waarin ondoelmatigheid wordt ingezet als verzet, als een manier om de eindigheid te omzeilen.
Op het podium ontstaat dan een ruimte die ‘op het scherpst van de snede’ ligt : tussen lichtheid en intensiteit schommelen hun gebaren en trajecten tussen de verleiding van een afgrond – die van ons gewelddadige nieuws en de consumptie van onze levens – en de noodzaak van een opschorting, opgevat als zowel verlangen als een nieuw begin.
Net als het madeliefje waarvan we beetje bij beetje de bloemblaadjes afplukken, spelen zij met deze intensiteit van het toeval en bevestigen zij samen en tegenover ons een poëtica van zowel het toeval als de eeuwigheid. Verlangen, liefhebben, doen en beginnen worden dan de variaties van één en dezelfde beweging, de bevestiging van een vitale beweging die nog niet is uitgeschreven.
A contemporary choreographic work exploring transience and metamorphosis through dance, music and performance.
Five performers and an actor-musician seek together a momentum that would never fade, a suspension that would evade the end. Driven by a powerful desire for the moment, Le Margherite composes, amidst deviations and metamorphoses, a playful and sensitive ode to transience, where ineffectiveness is brandished as a form of resistance, a way of thwarting finitude.
On stage, a space emerges that feels as though it is ‘walking a tightrope’ : between lightness and intensity, their movements and trajectories oscillate between the temptation of an abyss – that of our violent current events and the consumption of our lives – and the necessity of a suspension, conceived as both desire and a new beginning.
Like a daisy from which the petals are gradually plucked, they play upon this intensity of chance, affirming together and before us a poetics of chance as much as of eternity. To desire, to love, to act and to begin thus become variations on a single gesture, the affirmation of a vital movement that has not yet finished writing itself.
- Le 25 septembre 2026 à 20:00
- Le 26 septembre 2026 à 20:00

